Wymiana izolatorów na liniach
i stacjach elektroenergetycznych NN

Oddziaływanie na środowisko

Pole elektromagnetyczne

Pole elektromagnetyczne ma dwie niezależne od siebie składowe: elektryczną i magnetyczną. Pole elektryczne (E) mierzy się w kV/m (kilowolt/metr). Wytwarza je każdy obwód elektryczny pod napięciem – np. podłączona do gniazda elektrycznego, ale nie włączona lampka nocna. Kiedy lampka zostanie włączona, przez obwód popłynie prąd elektryczny, czego efektem będzie emisja pola magnetycznego (H), które mierzy się w A/m (amper/metr).

Wartości pól elektrycznego i magnetycznego, jakie mogą być emitowane do środowiska, są określone przepisami prawa. Polska ma w tym zakresie jedne z najbardziej rygorystycznych norm ze wszystkich krajów Unii Europejskiej.

W Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30.10.2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów w Polsce dla pól o częstotliwości 50 Hz określone są następujące wartości:

  • dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową: odpowiednio 1 kV/m i 60 A/m dla składowych elektrycznej i magnetycznej;
  • dla miejsc dostępnych dla ludności: odpowiednio 10 kV/m i 60 A/m dla składowych elektrycznej i magnetycznej.

Linie przesyłowe są jednym ze źródeł pól elektromagnetycznych w środowisku. Warto wiedzieć, że są to pola niskiej częstotliwości 50 Hz (herców), takie same jak wytwarzane przez np. odkurzacz, pralkę czy żelazko, czyli urządzenia elektryczne używane w każdym domu.

Porównanie natężeń pól elektrycznych 50 Hz E (kV/m) Porównanie natężeń pól elektrycznych 50 Hz E (kV/m)
Porównanie natężeń pól magnetycznych 50 Hz H (A/m) Porównanie natężeń pól magnetycznych 50 Hz H (A/m)

Hałas

Linie elektroenergetyczne są źródłem specyficznego rodzaju hałasu. Występuje on bowiem wyłącznie wskutek niekorzystnych warunków atmosferycznych (mżawka, lekki deszcz, sadź).

Dopuszczalne przepisami poziomy hałasu dla linii elektroenergetycznych w środowisku, różnią się w zależności od specyfiki terenu i wynoszą od 44 dB (decybeli) w nocy do 55 dB w ciągu dnia. Dla porównania, 55 dB to wartość odpowiadająca normalnej rozmowie towarzyskiej (Rozporządzenie Ministra Środowiska z 2012 r. z późn. zm.).

Wieloletnie badania poziomów hałasu linii elektroenergetycznych wskazują, że wartości określone w normach nie są przekraczane. Dodatkowo inwestorzy linii wprowadzają nowoczesne rozwiązania, które mają zapobiegać emisji hałasu, jak np. stosowanie przewodów wiązkowych i wysokiej jakości osprzętu.

Głównym źródłem hałasu na stacji są:

  • transformatory wyposażone w wentylatory służące do ich chłodzenia,
  • zjawisko ulotu*,
  • wyładowania powierzchniowe występujące na izolatorach.

Transformatory generują stały dźwięk, zwiększający swoje natężenie po włączeniu wentylatorów. Natomiast dźwięk związany ze zjawiskiem ulotu nasila się w czasie złej pogody (mżawka, słaby deszcz). Jednak w żadnym przypadku, natężenie generowanego hałasu nie przekracza dopuszczalnych przepisami norm, o których mowa powyżej.

W trakcie prac uciążliwy może być pojawiający się okresowo hałas związany z wykorzystaniem sprzętu budowlanego. Ponadto nastąpi nasilenie ruchu pojazdów związane z transportem izolatorów na miejsce prac. Jednak przy prawidłowo i sprawnie prowadzonych robotach oddziaływanie będzie krótkookresowe i nie będzie miało większego znaczenia dla środowiska.

*Ulot jest zjawiskiem polegającym na wyładowaniu elektrycznym zachodzącym tuż przy powierzchni przewodu pod napięciem. Pojawia się on tylko w niekorzystnych warunkach pogodowych, takich jak lekki deszcz, mżawka czy sadź.

Hałas wywoływany przez linie przesyłowe najwyższych napięć Hałas wywoływany przez linie przesyłowe najwyższych napięć